Oruç bir egzersiz, bir perhiz değildir; oruç önemli bir ibâdettir. İbâdet Allah için yapılır, onun faydaları varsa da bu faydalar değil, Allah rızâsı amaçlanır. Ramazan yaklaşınca mümin, başı rahmet, ortası bağışlanma, sonu âhiret cezâsından kurtulma vesîlesi olan önemli bir aya girmekte olduğunu, bu fırsatı lâyıkıyla değerlendirmesi gerektiğini düşünmeye başlamalıdır.

Ramazanın gecesi ve gündüzü çeşitli ibâdetlerle dolu bulunduğundan mümin, bu ibâdetler sâyesinde bir ay, keyfiyetsiz olarak (nasıllık, nicelik düşünülmeksizin) Allah ile beraberlik şuuru içinde olmaya, huzur maallahı yaşamaya çalışmalıdır.

Mümkün ise tan yeri ağarmadan sahura kalkılır, Allah ne verdiyse helâlinden yenilir, içilir, ağız yıkanır, oruca “Allah’ım rızân için yarın oruç tutmaya niyet ettim” diyerek veya bu cümle zihinden geçirilerek niyet edilir. Oruç günü yasak olan şey, yemek, içmek ve cinsel ilişkide bulunmaktır. Bu yasağa, niyetle ve ibâdet şuuru içinde riâyet edilir. Akşam olup da güneş batınca helâl bir yiyecek veya içecek ile oruç açılır; yani iftar yapılır.

İftarın geciktirilmemesi matlûptur. İftardan önce şöyle bir dua okunması uygundur: “Allahım senin için oruç tuttum, sana iman ettim, sana güvendim ve dayandım, senin lûtfettiğin rızık ile orucumu açıyorum, geçmiş ve gelecek günahlarımı bağışla Rabbim!”

Prof. Dr. Hayreddin Karaman

Özel Arama